Home > Verhaal > Beroemd dichter bezoekt Gymnasium Apeldoorn

Beroemd dichter bezoekt Gymnasium Apeldoorn

Geroezemoes. Op een tafel prijken werkstukken van klei, versierde gedichten. De mediatheek is verfraaid met tekeningen in het ritme van een gedicht. Stoelen staan in u-vorm naar de beamer gericht. In een slinger hangt ‘Welkom Ted van Lieshout’. Winnaar van diverse schrijversprijzen, zoals de Gouden en Zilveren Griffel, en voormalig scenario- en liedjesschrijver van Sesamstraat Ted van Lieshout, hield 17 mei voor de eersteklassers van gymnasium Apeldoorn drie lezingen over zijn werk.

,,Als kind wilde ik altijd drie dingen worden: illustrator, schrijver en een wereldberoemde popster,’’ zegt Ted. Hij ging zijn dromen achterna. Na het afronden van de kunstacademie in Amsterdam werd hij zelfstandig illustrator. ,,Dat verdiende bar weinig. Voor een tekening waar ik twee dagen aan werkte kreeg ik 75 euro.’’ Op de projector laat hij de gedetailleerde tekening zien die in Vrij Nederland is verschenen.

Dat moet anders, moet Ted gedacht hebben. Hij werkte minder lang aan zijn tekeningen, en kreeg toch hetzelfde bedrag. Onder zijn illustraties stonden weleens gedichten. Ted trok de stoute schoenen aan, en leverde bij zijn illustratie een zelfgemaakt gedicht. Het werd meteen gepubliceerd. ,,Daar kreeg ik óók 75 euro voor. Het geld heb ik direct opgemaakt aan een heerlijk etentje met een vriend.’’ De zaal glimlacht. Droomwens twee werd werkelijkheid.

Naast dit werk zong hij in een band. ,,Ik ga nu niet hardop zingen. Dan ben ik bang dat jullie het lelijk vinden, en uit beleefdheid tegen mij zeggen dat je het mooi vindt,’’ zegt Ted bescheiden. Een vriend stuurt een bandje naar de hoofdredacteur van Sesamstraat, Aart Staartjes. In een vrijpostige brief zegt de vriend dat ‘hij gek is als hij de liedjes van Ted niet gebruikt voor zijn programma.’ Ze horen er niks op terug.

Een tijdje later stuurt Ted zelf een keurige brief die begint met: ‘geachte heer Staartjes’. Hij krijgt nu wel antwoord. Z’n bandje wil Aart Staartjes niet gebruiken, maar ‘hij zoekt nog wel een scenarioschrijver, en of Ted dat misschien wil doen’. ,,Ik schreef direct terug dat ik dit heel graag wilde en liep onmiddellijk naar de brievenbus.’’ Daarna zocht hij in de bibliotheek op wat het woord ‘scenarioschrijver’ betekende. En niet zonder resultaat. Twintig jaar schreef Ted liedjes en scenes voor het beroemde kleuterprogramma. Droomwens drie werd werkelijkheid. Ted: ,,Alleen zingen anderen mijn liedjes.’’

De eersteklassers hangen aan zijn lippen. Nu is het hun beurt. Een tiener schreef een gedicht over verdriet. Hij kon het zelf niet voordragen, daarom doet Ted het voor hem. De jongen huilt. Een ander groepje heeft een You Tube-filmpje gemaakt met een teddybeer. De klas lacht. Anderen wijzen aan wat ze hebben gemaakt. Een sonnet in klei bestaande uit allerlei vlakken vindt Ted prachtig. ,,Ik had het wel voor mijn boek willen gebruiken.’’

Tijdens de lezing voor de laatste groep gaan alle leerlingen met rugzakken voor hun buik of achterop hun rug in een rij staan: jongens vooraan, meisjes achter. Vol bewondering filmt Ted de leerlingen. ‘Wat is het?’ vragen ze aan Ted. ‘Geen idee,’ roept Van Lieshout. De klas grinnikt. Het is een beeldsonnet zoals Van Lieshout gedichtvormen in zijn bundel Rond Vierkant, Vierkant Rond (2015) in beelden probeert te vangen. Nu ziet hij het, en hij geniet. Het is een geslaagde ochtend.

 

  • OlympiadeSchool Gymnasium Apeldoorn
  • reanimatie
  • cambridge-english-logo
  • Gymnasium Apeldoorn 2016-2017
  • Veilig Honk 2017